خبرگزاری کردپرس _ علی صادقی _ و در بین مردم علیاکرم صادقی _ متولد ۱۴ خرداد ۱۳۵۲ است و در گیلانغرب دیده به جهان گشوده است. او از طایفه رَجو (رجب) است که مرکز اصلی اسقرار آنها در گذشته ورودی دو شاهراه اصلی ییلاق به قشلاق بوده است. شهر سرمست در ورودی شاهراه قلاجه قرار گرفته و مردم این طایفه از بانیان این شهر محسوب میشوند و اکنون در محلهای با این نام زندگی میکنند.
روستای چالاوبکر نیز در ورودی شاهراه درونهسقان قرار گرفته و مسیر کوچ بهاره و پاییزه بسیاری از طوایف مختلف ایل کلهر در گذشته بوده است. بخش دیگری از مردم طایفه رجب در اسلام آباد، گیلانغرب و کرمانشاه ساکن هستند.
علی اکرم صادقی دوران ابتدایی و راهنمایی را در گیلانغرب گذارنده است. او برای دوره دبیرستان در رشته علوم انسانی به اسلام آباد میآید و ادامه تحصیلات او در مدرسه انقلاب در خیابان شهرداری میگذرد. و در سال ۱۳۷۲ موفق به اخذ مدرک دیپلم میشود.
علی اکرم صادقی میگوید: «قبل از اینکه به هوره علاقهمند شوم، کلاس چهارم ابتدایی در مراسمات محرم در گیلانغرب همراه مرحوم غفار قادری مداحی کردم و به لطف امام حسین همچنان ادامه دارد و هر ساله ایام محرم در هیئت سیدالشهدای محله هفتصد دستگاه اسلام آباد مداحی میکنم. در این هیئت برادرم لطیف صادقی رئیس کانون مداحان است.» _لازم به ذکر است هیئت سیدالشهدا بخاطر فعالیت مستمر علیاکرم و لطیف صادقی در بین مردم بیشتر به هیئت مردم رجب شناخته میشود و ایام محرم مردم این طایفه در هر نقطهای از شهر باشند آنجا گرد میآیند و به عزاداری میپردازند.
آوای اصیل هوره در اویل دهه ۱۳۹۰ بعنوان میراث ناملموس ایران ثبت ملی شده است و خاستگاه آن استانهای کُردنشین غرب ایران است.
علیاکرم صادقی یکی از هورهچرهای شاخص است که نسل بعد از "علینظر منوچهری"، "عبدالعزیز حیدری" و "سیدقلی کشاورز" محسوب میشود. صادقی دارای صدایی زلال و نگاهی خاص به هوره است. با توجه به اینکه ایشان دارای سواد کافی بوده برخلاف دیگر هورهچرهای کلهر که معمولا تجربی و ذوقی یاد گرفتهاند ... به اصول و قواعد حاکم بر هوره توجه نموده است. ایشان مقامهای هوره را که سنتی ارزشمند است فرا گرفته و آنها را به خوبی اجرا مینمایند. از جمله مقامهای دودنگی، خریویچر، سر کویهچر و غیره.
ایشان در زمینه شعر تلاش نموده اشعار مختص به خود را بسراید و سنتی که در گذشته هورهچر بر آن پایبند بوده را ارج نهد. سنتی که علینظر، اولٰ عزیز، سیٖقلی و حسینی بر آن پایبند بودهاند.
در این زمینه میگوید: «شاید در جمعی قرار گرفتهام و به فراخور شرایط اشعاری خواندهام و یا از اشعار دیگر هورهچرها استفاده کردهام که یک جور تضمین است و برای زنده نگهداشتن نام و اشعار آنهاست، اما در جاهای رسمی محوریت اشعاری که سروده و خواندهام طبیعت بوده است و اینکه شما فرامایش میکنید بیشتر هورهچری طبیعتگرا هستید، بله همینگونه است.
البته اینکه با طبیعت عجین هستم بسته به زندگی و گذشته ما دارد. در زندگی عشایری، انسان در مواجه با طبیعت زندگی میکند بر تجارب، اندوخته و علاقهاش تاثیر میگذارد و تراوشات ذهنیاش به همان سمت و سو میرود.»
صادقی در مورد جایگاه هورهچرهای مطرح میگوید: «سرآمدان هوره، "علینظر منوچهری"، "عبدالعزیز حیدری" و "سیدقلی کشاورز" هستند. اینکه بگوییم در میان آنها کدام بهتر است کار سخت و دشواری است و بنظرم بهتر است این قیاس را در مورد آنها به کار نبریم و همه بزرگان را یک اندازه قدر بدانیم، اما در مورد علاقهی شخصی به صدا و اشعار آنها بسته به روحیه هر کسی میتواند متفاوت باشد. مثلا اگر کسی هوره عاشقانه دوست دارد سیٖدقلی میتواند انتخاب او باشد. در مورد بنده نیز برخی ابیات عبدالعزیز حیدری بیشتر با روحیهام سازگار است که نگاه فلسفی _ عرفانی دارد.
صدای هورهچر قبل از هر چیزی مدنظر مخاطب است. هورهچرهایی که نام برده شد هر کدام صدای مختص به خود را دارند و صادقی نیز دارای صدایی متفاوت از آنها و مختص به خود است و برای خوانش اشعار طبیعتگرا شور و سرزندگی کافی را دارد.»
در مورد اوزان اشعار باید گفت اشعار صادقی همچون دیگر هورهچرهای پیشین متکی بر اوزان هجایی است و هورهچر کلهر کمتر به سراغ اوزان عروضی رفته است و بیشتر با تکیه بر اوزان هجایی معمول کُردی که دست و پا گیری کمتری نیز دارد هوره خوانده است.
علی اکرم صادقی در سال ۱۴۰۰ به دعوت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان اسلام آبادغرب در «جشنواره هوره اسلام آبادغرب» در کنار سیدقلی کشاورز هوره خوانده و صدای زیبای او مورد توجه همه حضار قرار گرفته است، به طوری که آن چند دقیقه هوره در فضاهای رسانهای پخش گردیده و بعنوان صدایی ماندگار همچنان در بین مردم دست به دست میشود.
یکی از مشخصههای این هوره استفاده از دو بیت پشت سر هم است که مصراع اول آنها یکسان اما مصراعهای زوج متفاوت است و سبک او را از دیگر هورهچرها متمایز میکند.
ایشان در سال ۱۴۰۱ در صدا و سیمای مرکز ایلام در مسابقه «هورهچر برتر» نیز حضور یافته و در کنار محمد آزادی و ایلخان کمریزاد جز سه نفر برتر این مسابقه با آرای مردم شناخته شده است.
صادقی در مورد علاقهمندیش به هوره میگوید: «برادر دیگرم که خلیل نام دارد صدای خوبی دارد و هورهخوانی او باعث علاقهی من به این هنر شد، اما بخش دیگر علاقهمندیم را صدا و ابیات "علینظر منوچهری"، "عبدالعزیز حیدری" و "سیدقلی کشاورز" میدانم که کمتر کسی در بین مردم کرمانشاه و ایلام است آنها را قبول نداشته باشد.»
علیاکرم صادقی دارای شغل آزاد است و در شهرستان اسلام آبادغرب ساکن بوده و چند سالی است که به کرمانشاه رفته و در آنجا سکونت پیدا کرده است و همچنان هورهخواندن بخشی از تلاش او برای زنده نگهداشتن این هنر اصیل است.
نظر شما